آفتاب

                          او هم نفس پروانه ها شد

او پر زد و رفت به آسمونها

                         او هم سفر ستاره ها شد

سالها در طلب دیدن رویت بودم

                        به امیدت همه شب تا به سحر ننخفتم

تا که دیدم رخ همچون گل مینای تورا

                        دل دیوانه عیان کرد همه اسرار مرا

نگاهم با نگاهش روبرو شد

                     اسیر آن خم ابرو ی او شد

نمی دانم چه بود اندر نگاهش

                    دلم دیوانه سیمای او شد

خجسته سالروز میلاد پیامبر رحمت و هدایت

 حضرت محمد مصطفی (ع) و حضرت امام جعفر صادق (ع)

 مبارک باد

از یک گل طراوتی

دیدن او را جماعتی

با گلهای حرارتی

*********

رفتم حرم زیارتی

کردم دعا با حالتی

بینم او را دقایقی

گویم با یک لطافتی

باران باران طراوتی

باران باران طراوتی 

برفت ایام به آرامی

ندیدم من در این عالم

بجز رنج و گرفتاری

مبارکباد آغازی که با

                   یاد سبز

                           حسین (ع)

                                      پهلو گرفته .

               جمالش سرو جاوید است

در این دنیای بی احساس

                 نگاهها رو به امید است

بر آسمان قلبم غبار غم گرفته

                بر دیدگان مستم اشکی چو یم گرفته

در حسرت وجودت مدهوش و بی قرارم

                در شوق دیدن تو جانم شرر گرفته